Contact met Headhunters

- 3 februari 2013

contact met headhuntersContact met Headhunters
Een headhuntersbureau is een bedrijf dat zich specialiseert in het vinden van personeel voor hoge functies. Werknemers van een headhuntersbureau worden headhunters genoemd.

Een headhunter kan op eigen houtje bij een organisatie werken en fungeren als onafhankelijk contact tussen hun klant en de kandidaten die zij werven voor een positie bij die klant. De meeste headhunters specialiseren zich in vaste en fulltime contracten of in tijdelijke contracten. Soms is een headhunter gespecialiseerd in beide.

De headhunters die zich specialiseren in tijdelijke contracten, splitsen hun werkzaamheden in twee groepen. Eén groep concentreert zich op het verkrijgen van orders en de andere groep concentreert zich op het werven van kandidaten. De meeste headhunters die zich in tijdelijke contracten specialiseren krijgen een basissalaris, maar ontvangen een commissie of een bonus die gekoppeld is aan het aantal plaatsingen die ze maken.

Headhunters die zich specialiseren in fulltime contracten doen eigenlijk hetzelfde als degenen die gespecialiseerd zijn in tijdelijke contracten, maar de fulltime contracten-specialisten worden vaker headhunter genoemd. Het verschil tussen de eerste en de tweede groep wervers (rekruiters en headhunters dus) is dat headhunters meer gespecialiseerd zijn en meer marktkennis en een groter netwerk hebben. Waar rekruiters een advertentie plaatsen voor een vacature en geen idee hebben met wie ze te maken hebben, heeft een headhunter altijd kennis over het arbeidsverleden, de scholing, de hobby’s etc. van de kandidaat.

Headhunters worden verder verdeeld in: – Executive Search Professionals – Executive Search Agents Executive Search Professionals staan bekend om hun enorme netwerk van contacten en een gedetailleerde, specifieke kennis van een bepaald werkgebied. Verder opereren Executive Search Professionals alleen op het belangrijkste niveau. Ze houden zich ook bezig met het inleenproces, zorgen voor gedetailleerde rapportages en voor intakegesprekken. Soms presenteren ze echter de kandidaten alleen aan het bedrijf als ze denken dat de kandidaat in kwestie goed in de bedrijfscultuur past. Executive Search Agencies hebben juist lange relaties met cliënten. Het is ook erg belangrijk dat die organisaties opereren met veel professionaliteit, methodes als ‘cold calling’ – wat rekruiters dus doen – worden daarom ook geschuwd. Executive Search Agencies leveren vaak ook (legaal) bedrijfsgeruchten van concurrenten van hun cliënten. Headhunterbureaus verdienen hun geld met commissies uit de prijzen die ze van hun cliënten vragen. Sommigen krijgen ook een basissalaris.

Een nieuw fenomeen in de markt zijn “headhunters” die zich niet richten op personeel voor hoger functies maar op senior adviseurs of consultants voor grote en complexe adviesprojecten. Deze organisaties werken en fungeren eveneens als een soort onafhankelijk makelaar maar dan tussen de opdrachtgever en de consultancy of adviesbureaus waar deze adviseur werkzaam zijn. Het verschil met detacherings of interim management organisatie is dat deze “headhunters” bijvoorbeeld meer gespecialiseerd zijn, inhoudelijk zelf kennis en ervaring hebben van de gevraagde en aangeboden adviesdienst, de adviesmarkt goed kennen, kennis hebben van de branche van de opdrachtgever en beschikken over een groot netwerk. Daar waar detacherings- of interim managementbureaus meer (slimme) handjes leveren en geen concrete adviesoplossingen of strategisch advies leveren.

Inkomsten en Zoekmethodes
Dure en bekende bureaus krijgen een gedeelte vooruit betaald om een specifieke zoektocht voor een manager of directeur te beginnen. Dit wordt “retained search” genoemd. Retained search wordt vrijwel alleen gebruikt voor posities die meer dan 150.000 euro per jaar betalen, hoge functies dus. Bij retained search vraagt het headhuntersbureau meestal 33% van het jaarsalaris van de door hun geplaatste manager. Dit wordt in derden betaald; 1/3 vooraf, 1/3 dertig dagen later en 1/3 bij plaatsing van de kandidaat. Je betaalt bij retained search voor de tijd, moeite maar vooral voor de expertise van het bureau. Het bureau leidt het hele proces van begin tot einde, dus vanaf het begin van de zoektocht tot de kandidaat is begonnen met werken.

Bij delimited search gaat het vrijwel hetzelfde als bij retained search, maar het verschil is dat er bij delimited search een strikt tijdschema is waaraan ze zich houden en er niet per se in derden betaald wordt.

Bedrijven kiezen voor retained search als er een vacature is voor een positie waarbij het erg moeilijk is een tijdschema te maken waarin de zoektocht geslaagd moet zijn. En omdat bij retained search al 2/3 van de prijs is verzameld voor de zoektocht afgelopen is, wordt deze manier van zoeken verkozen wanneer de positie essentieel is voor het bedrijf (er moet dus een gekwalificeerd persoon voor deze hoge, belangrijke functie gevonden worden), maar de kandidaten zijn niet makkelijk te vinden. Hoewel delimited search steeds populairder wordt, is retained search de populairste manier van zoeken.`

Delimited search wordt gekozen door organisaties die niet het risico van retained search willen lopen. Delimited search wordt dus niet gezien als een ideale zoekmethode voor hoge functies waar goed personeel moeilijk voor te vinden is. Het “de klok tikt-idee” wordt door veel bedrijven gezien als een hulpmiddel om de headhunters bij de les te houden en te zorgen dat ze actief en betrokken blijven bij en tijdens het huurproces.

Bedrijven die vacatures hebben op minder hoge posities, werken meestal niet met een headhuntersbureau. Dit doen ze niet omdat een headhuntersbureau erg prijzig is. Voor de lagere posities gaan ze vaak naar een uitzendbureau.

Je wordt benaderd door een Headhunter
Je bent aan het werk en lots gaat je telefoon: een headhunter belt op en daar had je niet op gerekend, nietwaar? Hoe men zich in een dergelijke situatie gedraagt en wat er gebeurt als het tot een persoonlijk gesprek komt en een uitnodiging bij de werkgever kom je in de komende weken te weten. We geven je een opleiding in headhunter-etiquette. Deze week: de eerste oproep.

Blijf rustig
Als de headhunter je op je werk opbelt, blijf dan beheerst en laat niets merken. Probeer buitenstaanders de indruk te geven dat dit een doordeweeks telefoongesprek is. Let daarbij niet uitsluitend op je woordkeuze, maar vooral ook op je stem. Probveer niets te laten merken aan je collega’s. Nog beter is het om met de headhunter af te spreken om je tijdens de lunchpauze of na het werk (evt. s’avonds) terug te bellen. Geef hem of haar ook je email-adres.

Zeg niet overhaast “Nee” tegen headhunters
Toon interesse, ook als je eigenlijk geen plannen hebt om van baan te veranderen. Uiteindelijk weet je niet wat de recruiter je te bieden heeft. Vraag om een korte jobomschrijving; deze zal ongetwijfeld vaag uitvallen, maar het helpt bij de eerste oriëntatie. De vraag naar de opdrachtgever kan je jezelf besparen: de headhunter houdt sowieso de lippen op mekaar.

Vragen aan de headhunter
Vragen waarom je nu net bent uitgekozen voor de baan is een . Het kan de headhunter alleen de indruk geven dat je zijn competentie in twijfel trekt. Bovendien kun je de vraag zelf beantwoorden. Je bent aangesproken in het licht van uw kwalificaties en ervaring tot dusver. Dit zijn immers de meest voor de hand liggende redenen voor een voorselectie.

Solliciteren bij Headhunters
Je kan uiteraard ook een open sollicitatie naar een headhunter sturen, zodat je in hun databank terecht zou komen. Een headhunter direct opbellen is echter niet aan te bevelen. De kans dat de headhunter een job in de aanbieding heeft die past bij je profiel is klein. Maak je liever gemakkelijk vindbaar op het internet, door middel van een profiel op een zakelijk netwerk als Linkedin, Xing, Monsterboard of Experteer. Op die manier kun je ook veel banen van headhunters vinden, waarop je kan solliciteren.

Bron: wikipedia, experteer-blog.nl



Interessante Boeken:

Een faux pas is een overtreding van de sociale regels of etiquette (meestal door een buitenstaander) door het niet waarnemen van bepaalde signalen, verkeerd interpreteren van de sociale regels en cultuur of niet op de hoogte zijn hiervan. In deze zin is het eigenlijk een soort blunder, met dien verstande dat door de omgeving het een buitenstaander vaak minder zwaar wordt toegerekend. De term is afkomstig uit het Frans en betekent letterlijk misstap.

[sc:bron ]Wikipedia[sc:end ]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*