Werk en Kledingvoorschriften, Wat Mag ?

- 15 juni 2012

werk en kledingvoorschriftenKledingvoorschriften, Wat Mag Wel / Niet ?
De juiste kleding voor je werk is een veelbesproken onderwerp, zowel thuis; maar zeker op het werk. “Die ziet er niet uit…” , “Wat een del / slons…”, “Dat kan echt niet…”, hoor (en zie) je vaak. Kledij is ook één van de meest uitgesproken roddels.

Wat kan wel en wat kan niet is erg afhankelijk van wat voor werk je doet. Sommige bedrijven hanteren een kledingvoorschrift welke wordt toegepast op de functie die je uitoefent, maar wat mag nou wel en wat mag nou niet ?

Welke kledingvoorschriften kunnen er opgelegd worden?
Voor de werkgever bestaat de wettelijke verplichting om ten aanzien van de werknemers maatregelen te nemen met betrekking tot de veiligheid en gezondheid in de vorm van kledingvoorschriften. Dat betekent onder andere dat de werkgever aan de werknemers kledingvoorschriften kan opleggen en via deze kledingsvoorschriften kan vragen om bijvoorbeeld veiligheidsschoenen, brandwerende kleding of een helm te dragen. In dergelijke gevallen gaat het om de zogenoemde voorgeschreven veiligheidskleding.

Kledingvoorschriften en ter beschikking gestelde werkkleding
Voor het bedrijf of organisatie kan het ook belangrijk zijn dat werknemers zogenoemde door de werkgever ter beschikking gestelde bedrijfskleding dragen. Bijvoorbeeld vanwege een betere herkenbaarheid door klanten in een restaurant, winkel of bank. Dit wordt ook wel “functionele kledingvoorschriften” genoemd.

Algemene Kledingvoorschriften
Werk je voor een bedrijf of op een afdeling waar geen sprake is van veiligheids- of functionele bedrijfskleding, dan kan een werkgever toch invloed uit oefenen op de kleding van het personeel tijdens werktijd. Bijvoorbeeld dat verkopers er representatief uitzien als ze op bezoek gaan bij klanten of als ze klanten op kantoor ontvangen. In dat geval kan de werkgever zich beroepen op het instructierecht, geformuleerd in artikel 7:660 BW. Dit artikel geeft de werkgever het recht kledingvoorschriften in de vorm van ordevoorschriften uit te vaardigen waaraan werknemers zich bij de uitvoering van de werkzaamheden dienen te houden. Deze bevoegdheid onderstreept de ondergeschiktheidsrelatie die kenmerkend is aan de arbeidsrelatie.

Je vertegenwoordigd ten slotte het bedrijf en haar imago waar je voor werkt.

Grenzen Kledingvoorschriften
Hoever kan een werkgever gaan bij kledingvoorschriften? De inhoud van kledingvoorschriften van de werkgever is niet onbegrensd. De grenzen aan de instructiebevoegdheid worden onder meer bepaald door de arbeidsovereenkomst zelf. Heeft het kledingvoorschrift gevolgen voor het privé-leven van de werknemer buiten werktijd dan wordt de vrijheid om te instrueren minder snel aangenomen. Denk bijvoorbeeld aan een voorschrift om kort haar te dragen. Daarnaast wordt het instructierecht van de werkgever en worden dus de kledingvoorschriften beperkt door de grondrechten, bijvoorbeeld vrijheid van godsdienst en levensovertuiging van de werknemer. Het is voor de werkgever niet zomaar mogelijk om via kledingvoorschriften inbreuk te doen op het grondrecht van de werknemer. Persoonlijke opvattingen en de levenssfeer van een werknemer spelen bij kledingvoorschriften ook een rol.

Kledingvoorschriften en redelijkheid
Als werknemer wordt je echter wel geacht als het gaat om kledingvoorschriften, je te richten naar de opvatting van de werkgever die naar objectieve maatstaven redelijk zijn te noemen. Een werkneemster heeft bijvoorbeeld niet het recht met een bloot naveltruitje op haar werk te verschijnen en naar klanten toe te gaan als de werkgever daartegen op grond van het bedrijfsbelang bezwaar heeft. Met kledingvoorschriften kan de werkgever dit tegengaan. Dit hangt vanzelfsprekend af van de omstandigheden van het geval. Een voorbeeld van een omstandigheid die van belang kan zijn is of je als werknemer met klanten werkt of uitsluitend achter de schermen zichtbaar bezig bent.

Kledingvoorschriften in de praktijk
Hoe zit het bijvoorbeeld met een piercing, oorbel of tatoeages? Mogen die verboden worden? Dat hangt af van het soort bedrijf of welke welke functie je uitoefent. Heeft een werknemer veel met klanten te maken, dan is het eerder toegestaan om dit soort kledingvoorschriften op te leggen. Werkt de medewerker op kantoor, dan is dit soort kledingvoorschriften veel lastiger. De kledingvoorschriften moeten wel schriftelijk worden vastgelegd om naleving te kunnen afdwingen, want net als bij elk reglement is schriftelijk bewijs van de inhoud van dat reglement onontbeerlijk.

Een tatoeage zelf mag overigens niet via kledingvoorschriften worden verboden. Maar de werkgever mag in principe wel vragen deze te bedekken, bijvoorbeeld door een pleister of kleding. Wel moet het verbod van kledingvoorschriften altijd redelijk zijn en in relatie staan tot het soort werk en de totale werksituatie.

Een verbod op het dragen van een bepaald attribuut, bijvoorbeeld een piercing (tong, wenkbrauw, neus of oor) is moeilijk. Dat levert al snel een te vergaande inbreuk op de privacy en de vrijheid van meningsuiting op. Is er toch zo’n regel, dan zal de werkgever goed moeten motiveren waarom.

Kledingvoorschriften en hoofddoekjes
Hoe zit het met het verbieden van hoofddoekjes? Meestal mag dat niet. Werkgevers moeten bij hun kledingvoorschriften de religie van hun medewerkers respecteren en het verbieden van een hoofddoekje (dit is meestal een uiting van de geloofsovertuiging van de draagster) betekent indirecte discriminatie. Wel is er in het kader van kledingvoorschriften discussie over de vraag op welke arbeidsplek het dragen van een hoofddoekje wel gepast is en waar niet.

Wanneer de werkgever het dragen van een hoofddoek via kledingvoorschriften wil verbieden zal het doel van dat verbod goed onderbouwd moeten worden. Omdat het dragen van een hoofddoekje behoort tot de vrijheid van godsdienst (een grondrecht) is het niet snel toegestaan om aan dit recht te tornen. Alleen wanneer er sprake is van een zogenaamde objectieve rechtvaardigingsgrond (bijvoorbeeld veiligheid) is een dergelijk kledingvoorschrift in de vorm van een verbod gerechtvaardigd.

De werkgever mag overigens wel eisen stellen aan het uiterlijk van het hoofddoekje, bijvoorbeeld over de kleur of motief. Er zijn zelfs werkgevers die hoofddoekjes verstrekken met het bedrijfslogo erop, zodat de uitstraling naadloos in de huisstijl past.

Bron: financieel-ondernemen.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*